Ik was vanavond in de Stadsschouwburg. Ik kom er niet vaak maar soms moet het gewoon… En vanavond was zo’n avond. Ik had al veel en vaak gehoord dat Branden van het RoTheater een voorstelling is die zo indrukwekkend en mooi is dat ik hem gewoon moest zien. Maar ik hoorde het te laat. Er lees meer…
Of het failliet van de maatschappelijke ondersteuning Ik zat laatst bij een buurtoverleg in mijn eigen buurt. Daar was van schrik – voortkomend uit een voorgenomen reorganisatie in het welzijnswerk die betekende dat de opbouwwerker geen buurtoverleg meer mocht organiseren – meneer de wethouder opgetrommeld om de stem van bewoners te horen over het belang lees meer…
Gisteren werd overal in Nederland om cultuur geschreeuwd. Ook ik heb hard geschreeuwd. Harder dan ik dacht te kunnen. De schreeuw kwam uit mijn tenen en de tranen sprongen me ervan in de ogen. Mijn eerste schreeuw voelde als een oerkreet, kwam van heel diep van binnen. Mijn vriendinnen keken me verbouwereerd aan. Zelf schrok lees meer…
